Arkady Fiedler - biografia - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Arkady Fiedler (pisarz i podróżnik) przyszedł na świat 28 listopada 1894 roku, w domu znanego poznańskiego poligrafa i wydawcy, Antoniego Fiedlera. W roku 1904 dziesięcioletni Arkady rozpoczął naukę w poznańskiej Wyższej Szkole Realnej im. Bergera. Po kolejnych dziesięciu latach zaczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego naukę na Wydziale Filozofii Nauk Przyrodniczych przerwał wybuch I wojny światowej. W latach 1922 – 1923 ukończył Akademię Sztuk Graficznych w Lipsku, uzyskując tytuł mistrza chemigrafii.

W czasie I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i walczył na terenach Wielkopolski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę zaangażował się w działalność Polskiej Organizacji Wojskowej – patriotyczno-militarnej organizacji na terenach dawnego pruskiego. Został członkiem jej komitetu. W latach 1918 – 1919 brał udział w powstaniu wielkopolskim, a rok później został mianowany kierownikiem działu organizacyjnego Dowództwa Żandarmerii Krajowej.

W tym samym czasie miał miejsce jego debiut literacki. Na łamach czasopisma „Zdrój” opublikował cykl wierszy „Czerwone światło ogniska”. W roku 1926, nakładem własnego, odziedziczonego po ojcu wydawnictwa, wydał reportażową relację z wyprawy, którą odbył: „Przez wiry i porohy Dniestru” (1926). Od końca lat trzydziestych XX wieku największą pasją Arkadego Fiedlera stały się podróże, które zapoczątkował wyjazd do południowej Brazylii. Każda z jego wypraw miała charakter misji badawczych i ewidencyjnych, niektóre zaś odbywał na zlecenie polskich muzeów w celu pozyskania eksponatów na wystawy. Z pierwszej podróży do Brazylii przywiózł liczne i wartościowe eksponaty zoologiczno-botaniczne, które bezinteresownie ofiarował Muzeum Przyrodniczemu w Poznaniu, Uniwersytetowi Poznańskiemu, Poznańskiej Palmiarni i Ogrodowi Zoologicznemu.

Każda z wypraw, poza ciekawymi pamiątkami i eksponatami, zaowocowała najczęściej bogatą i niezwykle fascynującą relacją w postaci książki. Po wyprawie brazylijskiej powstały: „Bichos, moi brazylijscy przyjaciele” (1931) i „Wśród Indian Koroadów” (1932). W „Ryby śpiewają w Ukajali” (1935) pisarz opisał swą podróż w głąb amazońskiej puszczy. Kolejna książka: „Kanada pachnąca żywicą” (1935) przysporzyła mu uznanie czytelników, którzy z zachwytem śledzili niezwykłe relacje z podróży do najbardziej odległych zakątków Ziemi. W 1933 roku Arkady Fiedler otrzymał Nagrodę Literacką Miasta Poznania oraz Srebrny Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Popularność jego dzieł i pozyskane za kolejne wydania honoraria umożliwiły mu realizację kolejnych podróży, w tym wymarzoną wyprawę do Amazonii.

We wrześniu 1939 roku przebywał na Tahiti. Wiadomość o napaści hitlerowskich Niemiec na Polskę poruszyła go tak bardzo, że natychmiast wrócił do Francji i wstąpił w szeregi utworzonej armii polskiej. W lutym 1940 roku wraz ze swym oddziałem został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie stacjonował w Szkocji jako porucznik piechoty. Od sierpnia do października tegoż roku przebywał na urlopie i na rozkaz generała Władysława Sikorskiego został oddelegowany do bazy lotniczej w Northolt, gdzie osobiście poznał sławnych wówczas myśliwców z Dywizjonu 303. Czas ten wykorzystał na zebranie materiałów do cyklu reportaży o zwycięskich walkach Polaków w czasie Bitwy o Brytanię. W latach 1942 – 1943 przebywał na polskich statkach handlowych, pisząc kolejną książkę: „Dziękuję ci, kapitanie” (1944).

W roku 1943 poślubił Marię Maccariello, a dwa lata później przyszedł na świat ich pierwszy syn. W 1947 roku wrócił do Polski i kupił dom w Puszczykowie pod Poznaniem, gdzie zamieszkał z żoną i synami: Radosławem i Markiem. Nadal odbywał liczne podróże i zwiedzał różne kraje, a po kolejnych wyprawach powstawały powieści, w których wykazywał się doskonałym kunsztem reporterskim. Na szczególną uwagę zasługują: „Dzikie banany” (1960), „Piękna, straszna Amazonia” (1971), „Madagaskar, okrutny czarodziej” (1969), „Spotkałem szczęśliwych Indian” (1968) oraz powieści, skierowane do młodzieży: „Mały Bizon” (1952), „Wyspa Robinsona” (1954), „Orinoko” (1957). Napisał również dwie książki autobiograficzne: „Mój ojciec i dęby” (1973) oraz „Wiek męski – zwycięski” (1976). Swoją podróżniczą pasją zaraził młodszego syna i wraz z nim napisał dwie książki: „Indiański Napoleon Gór Skalistych” (1982) i „Ród Indian Algonkinów” (1984). Jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu pisarza było otworzenie prywatnego muzeum podróżniczego w jego domu w Puszczykowie w dniu 21 grudnia 1973 roku.

Arkady Fiedler zmarł 7 marca 1985 roku. Został pochowany na cmentarzu w Puszczykowie.


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  Streszczenie Dywizjonu 303 w pigułce
2  „Dywizjon 303” – recenzja książki Arkadego Fiedlera
3  cytaty



Komentarze: Arkady Fiedler - biografia

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2012-03-04 16:31:15

Nie będę orginalny,wychowałem się na Pana Fiedlere..tych wspaniałych opisasach,moja młodość,jak było wspaniale dzięki Niemu być tam wszędzie,a kanada...jest moją ulubioną lektórą,w Puszczykowie nie byłem..i żałuje,ale mam zamiar,myśle że sie uda ..pozdrawiam




Streszczenia książek
Tagi: